Ik weet dat de Verenigde Staten voor velen van ons een droom zijn. We stellen ons vaak een land voor met talloze professionele kansen, dat kan dienen als opstap voor onze carrière. Maar we dromen ook van de VS door wat we zien in films, tv-series en videoclips. Het verlangen om je daar te vestigen is sterk, omdat we sinds onze kindertijd ondergedompeld zijn geweest in de American Dream. En we zijn vaak bereid om alles te doen om die droom waar te maken.
Helaas is de concurrentie om je aan de andere kant van de Atlantische Oceaan te vestigen extreem hoog, en slagen maar weinig mensen er werkelijk in om "het te maken". Dat beseften we al snel met Max, toen we begonnen met het proces om Frankrijk te verlaten om in de VS te gaan wonen en werken. Een baan vinden is op zich al een hindernisbaan. Maar dan moet je ook nog het probleem van het werkvisum oplossen!
Dankzij Work With No Borders ontdekte ik ook dat de meeste buitenlanders die in de VS willen wonen en werken, niet echt weten wat ze moeten bereiken. We zijn nooit voorbereid op de complexiteit van emigreren naar de Verenigde Staten. En we zijn zo vastberaden dat we vaak liever de signalen negeren dat we op het verkeerde spoor zitten.
In dit artikel wil ik specifiek ingaan op deze signalen, die ik heb waargenomen bij de mensen die ik heb gecoacht. Dit zijn niet per se definitieve tekenen dat je geen enkele kans hebt om in de VS te wonen en werken. Ze laten je eerder beseffen dat je dingen anders aanpakt dan je zou moeten. Ze helpen je ook inzien dat je (snel) van strategie moet veranderen als je je droom wilt waarmaken.
1. Je besteedt uren aan het maken van je cv... maar het is nooit echt afgestemd op de Amerikaanse arbeidsmarkt.
Het eerste signaal dat zou moeten aantonen dat je op het verkeerde spoor zit, is de tijd die je besteedt aan het schrijven van je cv voordat je je eerste stap zet. Solliciteren naar een functie in je eigen land is al een hele klus. Het wordt nog ingewikkelder als je je cv moet aanpassen aan een compleet andere arbeidsmarkt en een nieuwe bedrijfscultuur! En als je een perfectionist bent (zoals ik), wordt het alleen maar erger!
Als je uren en uren besteedt aan het luisteren naar alles wat er online wordt gezegd en je cv keer op keer herschrijft omdat de een je dit vertelde, maar de ander weer iets anders zei, verspil je alleen maar tijd en energie. Dit betekent niet dat je je sollicitatie niet moet afstemmen op de vacature; dat moet je juist wel doen. Het belangrijkste is een goede basis te hebben.
Daarvoor moet je je laten inspireren door het format waaraan recruiters gewend zijn. Bovendien moet het een format zijn dat ze binnen enkele seconden kunnen doorgronden, waarbij ze alleen de informatie eruit filteren die ze nodig hebben. Anders zullen zelfs je diploma's en jarenlange ervaring in de sector niet genoeg zijn om een sollicitatiegesprek te krijgen.
Om het zeker te weten, is het simpel. Stuur vier sollicitaties en kijk hoeveel reacties je krijgt. Als je niet minstens drie reacties krijgt, heb je een probleem met de kwaliteit van je documenten. Dus zelfs als je de juiste vacatures target of werkgevers die visa sponsoren, heb je nog steeds een sterk cv en een sterke motivatiebrief nodig. Anders wordt je sollicitatie niet eens door een mens gelezen.
2. Je solliciteert op alle openstaande vacatures die je kunt vinden op algemene vacaturesites.
A / Je solliciteert op alle vacatures die je kunt vinden. Dit is het op één na duidelijkste signaal dat je niet de juiste strategie hebt om in de VS te wonen en werken. Veel buitenlanders zijn bereid om elke baan aan te nemen, als ze maar naar de Verenigde Staten kunnen verhuizen. Ze bekijken alle openstaande vacatures en solliciteren op bijna al deze functies in de Amerikaanse steden of staten waarin ze geïnteresseerd zijn.
Als dit jouw geval is... heb ik slecht nieuws voor je. Je hebt vrijwel geen kans om je droom te verwezenlijken. Deze methode is inefficiënt. De werkgever zal geen ongepassioneerde en wanhopige persoon aannemen. Zou jij dat doen als je in hun plaats stond?
B / Je solliciteert op vacatures op algemene vacaturesites. Je hebt uren besteed aan het verfijnen van je cv en motivatiebrief. Nadat je hebt gesolliciteerd op een vacature die perfect aansluit bij je vaardigheden en die zich bevindt in de stad en staat waarin je geïnteresseerd bent, ontvang je eindelijk het antwoord van een recruiter!
Vol hoop open je je e-mail, en... het is een koude douche. Hij zegt dat je profiel weliswaar fascinerend is, maar dat hij geen gevolg kan geven aan je sollicitatie. Waarom? Simpelweg omdat zijn bedrijf geen visa sponsort voor buitenlandse werknemers.
Het is vaak een genadeloze klap voor iedereen die in de VS wil wonen en werken. Nadat je zoveel energie hebt geïnvesteerd en zoveel hoop hebt gevestigd op een vacature waarvan je weet dat je het juiste profiel hebt, sta je voor een gesloten deur — zonder enige mogelijkheid om er iets aan te veranderen.
Minder dan 5% van de Amerikaanse bedrijven sponsort visa. Ter herinnering: je hebt technisch gezien niet het recht om in de VS te werken. Je hebt geen Amerikaans staatsburgerschap of een Green Card, dus je hebt een visum nodig om te mogen werken. Het probleem is dat niet alle bedrijven visa sponsoren, en de bedrijven die dat wel doen kunnen doorgaans slechts bepaalde werkvisa sponsoren. Wist je dat slechts 1 op de 16 bedrijven in de Verenigde Staten wervend optreedt en het visum sponsort?
Op een algemene vacaturesite zul je deze informatie zelden vinden. Er is geen enkele aanduiding van het type visum waarvoor je in aanmerking komt. Algemene vacaturesites zijn erg nuttig als je Amerikaan bent of een Green Card hebt, maar ze zijn niet ontworpen voor buitenlanders die een visum nodig hebben. Het risico is dat je uren besteedt aan het solliciteren bij bedrijven die je technisch gezien niet kunnen aannemen. Zie je hoe contraproductief dat is?
3. Je solliciteert... en je wacht.
De grootste moeilijkheid die je vaak met me deelt over je zoektocht naar werk in de VS, is dat je geen reactie krijgt op je sollicitaties. Ik heb het je al eerder verteld, maar het is ook een situatie waar ik zelf mee te maken heb gehad. Hoewel ik tientallen en tientallen cv's heb verstuurd, kreeg ik vrijwel geen feedback van recruiters, wat me gek maakte. Het is frustrerend om het gevoel te hebben dat je hard werkt zonder resultaat, maar het is nog moeilijker om niet te begrijpen wat je verkeerd doet.
Ik heb wat cijfers die je een duidelijker beeld moeten geven. Volgens een onderzoek van LinkedIn is één op de drie Amerikanen actief op zoek naar een baan. Ik weet niet of je beseft wat dat betekent, maar meer dan 400 miljoen mensen in de Verenigde Staten zijn op zoek naar een nieuwe baan. Dat is enorme concurrentie (nog los van buitenlandse werknemers)! En 75% van hen doet dat door online te solliciteren, precies zoals jij.
Voor elke vacature waarop je solliciteert, moet je ervan uitgaan dat het bedrijf gemiddeld 250 sollicitaties ontvangt. De recruiter kan ze niet allemaal lezen; daarom selecteert hij bij de grootste bedrijven slechts 5 tot 10% met behulp van een ATS-robot (Applicant Tracking System). En de rest wordt niet eens geopend. Dit betekent dat je minder dan 5% kans hebt dat de recruiter je cv leest. En 95% kans dat het in de prullenbak van zijn mailbox belandt!
Als je geen reactie hebt ontvangen op je sollicitaties, hoef je niet verder te zoeken naar verklaringen. Je zit gewoon in die beruchte 95%.
4. En je begint opnieuw...
Als je inspanningen niet werken, denk je dat het waarschijnlijk aan je cv ligt. Dus begin je helemaal opnieuw! Je gaat terug naar stap 1 en doet steeds hetzelfde.
Je gaat je cv voor de zoveelste keer herwerken omdat je dit online zag, of omdat iemand online zei dat je dat zou moeten doen. En dan stuur je meer sollicitaties om reacties te krijgen, enzovoort. Je kunt hier het hele jaar mee bezig zijn, misschien zelfs een decennium.
Heb ik het mis?
Stop met tijd verspillen!
Besef dat bovengenoemde inspanningen nutteloos zijn. Je verspilt veel energie aan het solliciteren op functies die je niet leuk vindt of waarbij je profiel niet past, alleen om je cv duizenden keren te laten bekijken voor 5% kans om door een recruiter te worden benaderd.
De les die je hieruit moet trekken, is om de tijd die je in je zoektocht investeert slimmer te gebruiken. Want zelfs als je een van de vijf cv's bent die uiteindelijk een sollicitatiegesprek oplevert, moet je begrijpen dat je vertrekt met een ernstige achterstand ten opzichte van andere kandidaten. Zelfs als je profiel interessant is, ben je technisch gezien niet bevoegd om in de Verenigde Staten te werken. En je bent er niet eens om het gesprek te voeren. Denk je nog steeds dat dit de juiste manier is om werk te vinden in de Verenigde Staten?
Als je met zo'n achterstand begint, moet je slimmer zijn dan de rest. En je moet vacatures vinden waarvoor je waarschijnlijk niet hoeft te concurreren met veel Amerikaanse kandidaten.
De oplossingen
Oplossing voor signaal 1 — maak je cv één keer goed en hou het daarbij: Investeer in een goede training en houd je eraan. Op zijn minst heb je dan een goed cv. Als je het helemaal zeker wilt weten, laat het dan door een professional nalezen. Of, als je zelf niet eens een minimale hoeveelheid tijd wilt besteden, laat het door een expert opnieuw maken, en klaar is Kees! Raak het daarna niet meer aan! Wanneer je je cv aanpast aan de functie waarop je solliciteert, hoef je alleen maar een paar woorden/zinnen/titels te veranderen om aan te sluiten bij de vacature. Meer niet!
Oplossing voor signaal 2.A — solliciteer alleen op functies die je leuk vindt en die ook openstaan voor buitenlanders: Je moet een solide plan hebben. Waarom naar de Verenigde Staten gaan als het niet is om je carrière op te bouwen? Je moet weten wat je wilt doen en daarop aansturen. Bedenk ook waarom een bedrijf jou als buitenlander zou moeten aannemen, en waarom een recruiter jou zou willen aannemen in plaats van een Amerikaan. Als je geen ervaring hebt op de Amerikaanse arbeidsmarkt, is er geen reden waarom een recruiter zich op jouw cv zou richten in plaats van dat van een Amerikaanse werknemer, behalve voor specifieke criteria. Richt je op vacatures waarvoor je een strategisch voordeel hebt — meestal gerelateerd aan je vaardigheden en ervaring, maar ook aan behoeften die een Amerikaan niet kan invullen, zoals het feit dat je je moedertaal en een andere cultuur perfect beheerst.
Oplossing voor signaal 2.B — richt je alleen op bedrijven die buitenlanders werven: Ik weet dat het oneerlijk kan klinken, maar je moet de situatie accepteren zoals die is. Minder dan 5% van de Amerikaanse bedrijven sponsort werkvisa. Als je ze niet meteen target in je zoektocht, verlies je snel al je kracht en motivatie.
Oplossing voor signaal 3 — wacht niet, onderneem actie: Je hebt een sterk cv gebouwd waarin je vertrouwen hebt. Je weet wat je wilt, en je hebt vacatures gevonden die passen bij je profiel bij een werkgever die het visum sponsort. En dan? Er zijn vier verschillende sollicitatiestrategieën:
- Solliciteren op openstaande vacatures
- Open sollicitaties versturen
- De directe-benaderingsstrategie gebruiken
- Je netwerk gebruiken
De strategie die het beste werkt in de VS, vooral als je buitenlander bent, is de directe benadering. De directe benadering kan worden gebruikt als er een vacature open staat en ook als die er niet is, zelfs zonder netwerk. En als je geen openstaande vacatures vindt in jouw vakgebied, heb ik goed nieuws voor je! Volgens The Wall Street Journal wordt bijna 80% van de vacatures nooit online gepubliceerd. Voor al deze kansen werven bedrijven intern of vertrouwen ze op hun netwerken. Maar bovenal worden ze niet overspoeld met duizenden sollicitaties. De vraag is: waar vind je ze?
Oplossing voor signaal 4: Als je alle oplossingen 1 tot en met 3 volgt, hoef je je geen zorgen te maken over signaal 4. Dit komt doordat de methode die je nu gaat gebruiken effectiever zal zijn dan de vicieuze cirkel waarin je eerder gevangen zat...
Herkende je jezelf in een van deze vier signalen dat je niet in de VS gaat wonen en werken? Wat was jouw strategie om ze te overwinnen?
Over de auteur
Mijn Amerikaanse avontuur begon in 2014, toen ik aankwam in de bruisende stad New York. Mijn vriend kwam 3 maanden later bij me. Ieder van ons werd gesponsord door zijn eigen bedrijf. We waren twee jonge Fransen die de American Dream achtervolgden. In het afgelopen decennium hebben we in New York, Los Angeles en Texas gewoond. De eerste vijf jaar waren een bureaucratische achtbaan, waarin we ons een weg baanden door het complexe Amerikaanse immigratiesysteem, tien visumaanvragen indienden en er uiteindelijk zes wisten te bemachtigen, waaronder de felbegeerde green card. Vandaag zijn we dankbaar dat we hier een leven hebben opgebouwd, compleet met ons eigen kleine gezin en een thuis dat echt van onszelf is.